Cookies verzekeren het goed functionneren van onze website. Door gebruik te maken van deze site, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Meer informatie OK
U bent hier: Home / DBDMH / Over de DBDMH / Geschiedenis van de Brusselse brandweer

Geschiedenis van de Brusselse brandweer

Dienst voor Brandbestrijding en Dringende Medische Hulp van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (DBDMH) - geschiedenis van de Brusselse brandweer

In het jaar 1800 richtte de Brusselse Gemeenteraad een brandweerdienst op, die in het begin 100 man sterk was. De nieuwe dienst moest niet alleen instaan voor de brandbestrijding maar ook voor de ordehandhaving in de stad Brussel. In die tijd waren de brandweermannen dan ook gewapend.

Vanwege de voortdurende groei van Brussel zag de overheid zich verplichte nieuwe eenheden op te richten. Zo werd in 1857 het korps van Anderlecht opgericht, heel snel gevolgd door dat van Schaarbeek, Sint-Jans-Molenbeek, Elsene, Laken.
Bij het einde van de 19de eeuw wist Brussel zich beschermd door een twaalftal brandweerkorpsen. Deze korpsen werkten autonoom maar waren tot samenwerking bereid.

Na de eerste wereldoorlog verdwenen verschillende gemeentelijke korpsen omdat de territoriale bevoegdheid van de brandweerdienst van de stad Brussel gestaag uitgebreid werd. Een aantal van de overblijvende korpsen tekenden een samenwerkingsovereenkomst die voorzag in wederzijdse bijstand bij grote ongevallen.

Tijdens de tweede wereldoorlog werden de negen bestaande korpsen samengebracht onder het commando van de Groot-Brusselse Brandweerkorps, de GRDI. Na de bevrijding zou dit commando ophouden te bestaan. De volgende dertig jaar waakten een aantal gemeentekorpsen, waarvan het interventiegebied veelal door de gemeentegrenzen was bepaald, over de veiligheid van de Brusselse bevolking.

Na de verschrikkelijke brand in het warenhuis "Innovation" op 22 mei 1967 gingen opnieuw stemmen op om de verschillende Brusselse gemeentekorpsen te verenigen. Het was immers gebleken dat zij moeilijk konden samenwerken door de onverenigbaarheid van het materieel en het gebrek aan samenhang in de bevelvoering.

Op 1 januari 1973 werden de gemeentelijke bevoegdheden inzake brandbestrijding krachtens de wet van 26 juli 1971 overgedragen aan een nieuw opgerichte structuur:  de Agglomeratie Brussel.

Als gevolg van de oprichting van de Brusselse instellingen in het kader van de Belgische Staatshervorming werden de bevoegdheden voor brandbestrijding en dringende medische hulpverlening op 12 juli 1989 overgedragen aan de gewestelijke overheid. De Brusselse Hoofdstedelijke Executieve belastte een Minister (of bij ontstentenis, een Staatssecretaris) met het beheer van deze belangrijke openbare dienst.

Om de werking van de Brusselse brandweer te optimaliseren, werd in 1991 beslist (ordonnantie van 19 juli 1990) deze om te vormen tot een pararegionale dienst onder de naam:  Dienst voor Brandbestrijding en Dringende Medische Hulp van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (DBDMH).

Hebt u belangstelling voor de geschiedenis van de Brusselse brandweerdiensten? Dan kunnen wij u een erg volledig en rijk geïllustreerd werk over dit onderwerp aanbevelen:

Brandbestrijding in Brussel, Jean-Paul Dockx, 2003, 265 bladzijden

In de centrale kazerne aan de Helihavenlaan bevindt zich ook een minimuseum met een verzameling antiek brandweertuig en foto's. Bezoeken zijn mogelijk op aanvraag. Indien u belangstelling hebt, contacteer dan het documentatiecentrum van de DBDMH.